گرمای ورودی پرتو لیزر (تبدیل شده از انرژی نور) بسیار بیشتر از گرمای منعکس شده، هدایت شده یا منتشر شده توسط ماده است. این ماده به سرعت تا دمای تبخیر خود گرم می شود و تبخیر می شود و سوراخ ایجاد می شود. همانطور که پرتو به صورت خطی نسبت به ماده حرکت می کند، یک قسمت بسیار باریک (تقریباً 0.1 میلی متر) به طور مداوم تشکیل می شود. منطقه تحت تأثیر حرارت{4}} لبه برش حداقل است و در نتیجه عملاً تغییر شکل قطعه کار ایجاد نمیشود. یک گاز کمکی مناسب برای مواد در حال برش در طول فرآیند برش اضافه می شود. برای برش فولاد، از اکسیژن به عنوان گاز کمکی برای ایجاد یک واکنش شیمیایی گرمازا با فلز مذاب استفاده میشود، ماده را اکسید میکند و به طور همزمان به دفع سرباره در پوسته کمک میکند. هوای فشرده برای برش پلاستیک هایی مانند پلی پروپیلن استفاده می شود، در حالی که از گاز بی اثر برای برش مواد قابل اشتعال مانند پنبه و کاغذ استفاده می شود. گاز کمکی وارد شده به نازل همچنین لنز فوکوس را خنک می کند و از ورود دود و گرد و غبار به پایه لنز جلوگیری می کند، لنز را آلوده می کند و باعث گرم شدن بیش از حد می شود.
بیشتر مواد آلی و معدنی را می توان با لیزر-برش داد. در صنعت فرآوری فلزات که نقش بسزایی در ساخت صنعتی ایفا می کند، بسیاری از مواد فلزی را بدون توجه به سختی آنها می توان بدون تغییر شکل برش داد (پیشرفته ترین دستگاه های برش لیزری فلزات می توانند فولاد صنعتی را تا ضخامت 20 میلی متر برش دهند). البته، برای مواد بسیار بازتابنده، مانند آلیاژهای طلا، نقره، مس و آلومینیوم، رسانای گرمایی خوبی نیز هستند، بنابراین برش لیزری دشوار یا حتی غیرممکن است (برخی از مواد سخت{4}}-را میتوان با استفاده از پرتوهای لیزر پالسی برش داد، زیرا قدرت پیک بسیار بالای موج پالسی باعث افزایش تیز و برنزه شدن مواد میشود).
